Danas raj za turiste, a vekovima bilo MESTO IZGNANSTVA! Popularno ostrvo na Jadranu krije MRAČNE TAJNE, jedna...

Ostrva Trogir i Čiovo udaljeni su samo nekoliko metara. Bukvalno par zamaha plivanja ili možda samo 100 koraka preko starog mosta deli jednu obalu od druge.

Sa trogirske obale, ostrvo Čiovo danas izgleda kao produžetak grada, sličnost je takva da stranci ponekad ni ne primete da su prešli iz grada na drugo ostrvo.

Kuće se penju uz padine, stanovi, plaže i restorani se nižu duž obale, a stanovnici, turisti i automobili svakodnevno prelaze mostove.

Teško je zamisliti u ovoj sceni vreme kada je važilo potpuno suprotno pravilo: nije bilo kome bilo dozvoljeno da se preseli na ovo ostrvo u Hrvatskoj.

Vekovima je bio retko naseljen, a među ljudima koji su našli mesto bilo je samo pustinjaka, prognanika i gubavaca.

Samo pustinjacima i gubavcima je bilo dozvoljeno da borave

Naime, 1372. godine, trogirske vlasti su donele odluku prema kojoj je samo pustinjacima i gubavcima bilo dozvoljeno da borave na Čiovu.

Pustinjaci su nalazili utočište u blizini malih, osamljenih crkava, dok je na ostrvu pored crkve Svetog Lazara osnovana kolonija za gubave, a kasnije su izgrađene posebne kuće za bolesne.

Vekovima je Čiovo služio kao prostor odvojen od svakodnevnog života grada, koji je bio gotovo nadohvat ruke. Ova uloga ostrva ima stariju priču. Čak i u rimsko doba, ostrvo Čiovo se pominje kao mesto izgnanstva.

Istorijski izvori ga povezuju sa carem Julijanom Otpadnikom, koji je tamo slao hrišćanske izgnanike, dok lokalno predanje takođe povezuje cara Dioklecijana sa ostrvom.

Na rtu Čiovo blizu Slatine i danas postoji lokalitet poznat kao Dioklecijanova humka, iako je veza sa carem stvar tradicije, a ne čvrsto utvrđene istorije.

Mračne tajne ostrva Čiovo

Priča se da su upravo tamo mučili hrišćane zatvarajući ih u drvenom ili usijanom metalnom konju, a legenda kaže da su se njihovi krici mogli čuti preko mora sve do Dioklecijanove palate u Splitu.

Posle 15. veka, ostrvo je počelo značajno da se menja. Slika morbidnog Čiova počela je ozbiljno da se menja tek u 15. veku .

Prema dostupnim informacijama, Mlečani su dozvolili naseljavanje ostrva 1451. godine , a deset godina kasnije, Žedno i Okrug se već pominju u dokumentima.

Ljudi sa kopna dolaze na ostrvo Čiovo, a istovremeno, prenaseljeni Trogir počinje da se širi morem, piše Putnikofer.hr.

Slatine, Žedno, Arbanija i Okrug takođe polako počinju da rastu, dok trogirska predgrađa osvajaju severozapadnu obalu ostrva. Nekadašnje utočište pustinjaka postepeno postaje područje vinograda, maslinjaka, ribara i malih naselja.

Vekovima kasnije, dogodila se još veća promena. Šezdesetih godina prošlog veka, izgradnja kuća za odmor na Čiovu počela je da dobija zamah, ubrzavajući se tokom narednih decenija. Poljoprivreda i ribarstvo postepeno ustupaju mesto turizmu, ugostiteljstvu i trgovini.

Danas je najveća populacija koncentrisana na severozapadu ostrva, sa ukupno 8.393 stanovnika koji žive na samo 28,8 kvadratnih kilometara. Pa tako, ovi podaci svrstavaju Čiovo među najgušće naseljena hrvatska ostrva, što je gotovo u potpunoj suprotnosti sa njegovom srednjovekovnom istorijom.

47 kilometara obale pune plaža

Danas je teško pronaći granicu između ostrva i grada. Trogir se nastavlja na Čiovo, Okrug Gornji se gotovo stopio sa okolnim naseljima, a kuće i stanovi zauzimaju veliki deo nekadašnjih poljoprivrednih padina.

Međutim, iako se ponekad čini kao da je Čiovo daleko od prave slike hrvatskih ostrva, potrebno ga je prvo posetiti, pa tek onda suditi.

Imajte na umu da ovo dalmatinsko ostrvo ima skoro 47 kilometara obale, a veliki deo naseljenog priobalnog pojasa je pretvoren u gotovo neprekinuti niz plaža, malih uvala i mesta za kupanje.

To je posebno izraženo od Mastrinke preko Arbanije do Slatine i duž obale Okruga.

Mogli bismo reći da gotovo gde god odlučite da se zaustavite uz obalu, možete tamo i plivati, a ako ste smeliji i krenete u istraživanje, ovo ostrvo će vas nagraditi skrivenim plažama i čistim morem, baš kao i svako drugo hrvatsko ostrvo.

Čiovo nije obično ostrvo

Malo ćete videti u medijima o njegovoj prirodnoj lepoti i autentičnom načinu života na određenim mestima. Ima sve, od čudne i mračne istorije do statusa ostrva čija je najpoznatija karakteristika most, do činjenice da je danas jedno od najgušće naseljenih hrvatskih ostrva.

Uprkos svemu ovome, ostrvo godišnje beleži stotine hiljada noćenja turista, što svakako nešto govori o tome.

Bonus video:

(Espreso/ Blic/ Prenela: T.M.)